To, co odróżnia obraz Webba od poprzedników, to jego nastoletniość. To już nie jest historia dla dzieci (choć spokojnie mogą ją obejrzeć), ale dla uczniów gimnazjów i szkół średnich. Widać to przede wszystkim w grze Andrew Garfielda. Jego Peter Parker jest jednocześnie wściekły, zakompleksiony i zagubiony. Gdy odkrywa w sobie moce superbohatera, bawi się nimi beztrosko, na pytanie, czy nie boi się ich, bez zastanowienia odpowiada, że nie. On jest nimi zachwycony. Podobnie zbudowana jest postać Gwen - Emma Stone stawia na naturalność i konstruuje postać dziewczyny z sąsiedztwa. Szkoda, że nie jest ona tak samodzielna i przebojowa jak Mary Jane (Kirsten Dunst)
i wciąż kryje się w cieniu Parkera, ale trudno odmówić jej uroku.